Co może zapełnić pustkę, czyli o filmie <i>Niedosyt</i>

Co może zapełnić pustkę, czyli o filmie Niedosyt

Hunter jest młodą mężatką w ciąży. Jej dnie wypełnia urządzanie nowego domu i czekanie na powrót z pracy swojego męża Richiego. Żyje w złotej klatce, w której w końcu zaczyna brakować przestrzeni i celu. Odczuwa też dotkliwą samotność – w relacji z Richiem nie ma głębi emocjonalnej, wokół niej nie ma też oddanych przyjaciół i rodziny. Hunter mimowolnie szuka czegoś, co mogłoby nadać jej codzienności jakiś cel i uczucie ekscytacji. W końcu jej uwagę przykuwają drobne przedmioty, w stosunku do których odczuwa irracjonalną potrzebę ich zjedzenia. Za pierwszym razem połyka szklaną kulkę, kolejnego dnia – pinezkę. Mimo bólu i ryzyka przełknięcie kolejnego przedmiotu staje się codziennym rytuałem – celem i ekscytacją, których tak jej brakowało. 

Recenzja filmu pod tytułem Niedosyt
Haley Bennett jako Hunter w filmie Niedosyt (materiały dystrybutora Velvet Spoon)

Polecenia filmowe na koniec 2020 roku

Polecenia filmowe na koniec 2020 roku

W 2020 roku wiele przedsięwzięć zostało odwołanych lub przełożonych. Mimo wszystko część filmów została pokazana światu. I spośród tych wybrałam trzy tegoroczne filmy, które Wam polecam. Świadomie wybrałam pozycje nie tak oczywiste, nieco mniej popularne, które łatwo mogłyby umknąć uwadze. 


Broń zwana prawdą – recenzja filmu <i>Gorący temat</i>

Broń zwana prawdą – recenzja filmu Gorący temat

Gorący temat opowiada o pracownicach, które odważyły się oskarżyć szefa amerykańskiej stacji telewizyjnej Fox Richarda Ailesa o molestowanie seksualne. Sprawa ujrzała światło w 2016 roku, chociaż do nadużyć dochodziło przez wiele lat. W filmie padają prawdziwe nazwiska osób związanych z tą historią, archiwalne relacje zdarzeń, ale Gorący temat nie jest jednak tylko relacją konkretnej sprawy. Stanowi wnikliwy wgląd w środowisko, w którym regularnie dochodzi do naruszania podstawowych praw, czemu nikt nie potrafi się temu sprzeciwić.

gorący temat - recenzja filmu
17. Festiwal Tofifest – podsumowanie

17. Festiwal Tofifest – podsumowanie

Historie oparte na prawdziwych wydarzeniach, społeczne dramaty, pogłębione portrety psychologiczne, ale też opowieści z większą lub mniejszą dozą absurdu i komedii – tak przedstawia się lista obejrzanych przeze mnie produkcji wyświetlanych w ramach 17. edycji Festiwalu Filmowego Tofifest.

10 filmów, które warto zobaczyć podczas festiwalu Tofifest

10 filmów, które warto zobaczyć podczas festiwalu Tofifest

Już 19 października startuje 17. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Tofifest w Toruniu. Niepokorny, oryginalny, nieszablonowy – to hasła przyświecające idei festiwalu. Podczas tej edycji ponownie będzie można zobaczyć i kino niezależne, i nieco bardziej popularne, klasykę historii kina i premiery, produkcje polskie i zagraniczne. Każdy kinoman znajdzie tu coś dla siebie – tylko co wybrać spośród bogatego programu Tofifest?

Zabójczy śmiech – recenzja filmu <i>Joker</i>

Zabójczy śmiech – recenzja filmu Joker

Strajk śmieciarzy. Pozornie nieistotna informacja z lokalnej rozgłośni w Gotham sygnalizuje już w pierwszych minutach filmu, że miasto zaczyna trawić powolny rozkład. Niszczy je także bezrobocie, przestępczość, nierówności społeczne. Rozpad dotyczy również psychiki głównego bohatera, a właściwie całego świata przedstawionego, który stanowi odbicie zdezintegrowanego „ja” Arthura Flecka stającego się Jokerem.

recenzja filmu Joker
Pod wspólnym dachem – recenzja filmu <i>Parasite</i>

Pod wspólnym dachem – recenzja filmu Parasite

Nowy film Joon-ho Bonga opowiada o nierównościach społecznych. Chociaż jest to złożony problem, to w Parasite udało się przedstawić wiele jego aspektów: relację między reprezentantami tzw. wyższej klasy i niższej, walkę o przetrwanie i znacznie ograniczone możliwości zmiany statusu społecznego i ekonomicznego. Pomimo powagi i aktualności tematu to film jest dość gorzko-zabawny, w którym czarny humor i brawura przeobrażają się jednak w bolesną refleksję o współczesnym świecie.

parasite recenzja filmu

Trzy ślepe myszki – recenzja filmu <i>Ja teraz kłamię</i>

Trzy ślepe myszki – recenzja filmu Ja teraz kłamię

W programie Konfesjonał Gwiazd artyści i celebryci wyznają swoje historie, a widzowie następnie oceniają, czy według nich są prawdziwe czy nie. Show prowadzi tajemnicza Kai (Agata Buzek), która z wyrachowaniem wzbudza u widzów żądzę śledzenia skandali i plącze losy uczestników programu. Wśród nich jest Celia (Maja Ostaszewska) chcąca przerwać kilkuletnią przerwę w swojej aktorskiej karierze, jej partner Mat (Rafał Maćkowiak), twórca filmowy i teatralny oraz młoda piosenkarka Yvonne (Paulina Walendziak). Bohaterowie liczą na to, że widzowie im uwierzą, a wraz z tym wygrają i zyskają pieniądze.

ja teraz kłamię recenzja filmu

Wojna prywatna i globalna – recenzja filmu <i>Kobieta idzie na wojnę</i>

Wojna prywatna i globalna – recenzja filmu Kobieta idzie na wojnę

Kim jest tytułowa kobieta i na jaką wojnę zmierza? Trudno rozdzielić odpowiedzi na te dwa pytania, bo dotyczą celu bohaterki, a wraz z tym tego, kim jest. Halla jest samodzielną aktywistką, która w obecnie trwającej „wojnie” – działań wymierzonych w środowisko naturalne i nas samych – staje po stronie natury. Za przeciwnika uznaje koncerny i przedsięwzięcia przyczyniające się do niszczenia Ziemi. Dla bohaterki nie jest aż tak istotne, że jej działania bywają nielegalne lub mogą powodować też negatywne konsekwencje, bo wszystko robi dla przyszłych pokoleń.

kobieta idzie na wojnę - recenzja filmu

Hologramy i pistolety – recenzja filmu <i>Vox Lux</i>

Hologramy i pistolety – recenzja filmu Vox Lux


Vox Lux głównie składa się z obrazów-symboli, a nie z pogłębionej analizy problemów społecznych czy psychiki bohaterów. Wydaje się, że to przykład filmowej wydmuszki, efektownej, estetycznej, przewrotnie łączącej różne obrazy i tropy, ale nieprowokującej do poważnych rozważań. Nie do końca jednak tak jest. Vox Lux ma w sobie coś, o czym trudno zapomnieć.

recenzja filmu vox lux

Copyright © 2014 Wysoki Poziom Kultury , Blogger